Het verhaal van de Nederlandse winnares 2008

Als het verslaving gen echt bestaat, dan ben ik daar zeker mee gezegend. En niet alleen ik, maar mijn hele familie. Van dichtbij heb ik meegemaakt wat een verslaving met iemand kan doen, maar toch weerhield me dat er niet van gewoon stug door te roken. Ik wil echter niet dat mijn kinderen mij ooit ‘langzaam en pijnlijk” zien sterven, zoals dreigend op de pakjes staat geschreven. En waarvan ik helaas weet dat het waar is. Al jarenlang maak ik mezelf wijs ‘morgen stoppen ook wel op tijd is’, maar zo denkende is er al een paar jaar verstreken. Dat ik steeds vaker voor schut stond in de kou en de regen, en daarna stinkend naar sigaretten weer terug naar binnen moest, vond ik ronduit walgelijk. Maar graag hield ik mezelf voor dat vooral anderen zo stinken, ik toch niet? Alle smoezen die ik maar kon bedenken om toch te blijven roken, die bedacht ik. En ik luisterde er ook maar al te graag naar. Ik ben trots op mezelf dat ik nu gestopt ben, ik voel me gezond, schoon en fris! Ja. Het is moeilijk, maar ik ben nog jong, jong genoeg om te beslissen dat ik niet oud wil worden in de greep van een veslaving, met alle verschrikkelijke gevolgen van dien.